روح

Comédie de la soif

Arthur Rimbaud

داستان تشنگي

آرتور رمبو

۱۰نوامبر ۱۸۹۱ /۲۰اکتبر ۱۸۵۴

محسن قادري

روح

پریان جاودان دریا
بخش کنید آب پاک را
!ونوس،خواهر نیل رنگ
!مدِ پاک برآگن
!یهودیان سرگردان نروژ
مرا از برف بگویید
!کهنه راندگان دلبند
مرا از دریا بگویید

من- نه، دیگراین نوشیدنی های ناب
این غوطه خوردن ها از پی جام
این افسانه ها و رخسارها
سیرابم نمی کنند
،خنیاگر!تشنگی شوریده رنگ من
،هیولای ُنه سر بی دهان
که ره می برد به درون وغم می آگند
.دختر تعمیدی توست
مه۱۸۷۲

L’ESPRIT

éternelles Ondines,

Divisez l’’eau fine.

Vénus, sœur de l’azur,

Emeus le flot pur.

Juifs errants de Norwège,

Dites-moi la neige.

Anciens exilés chers,

Dites-moi la mer.

MOI—Non, plus ces boissons purres,

Ces fleurs d’eau pour verres ;

Légendes ni figures

Ne me désaltèrent ;

Chansonnier,ta filleuleC’est ma soif si folle

Hydre intime sans gueules

Qui mine et désole.

.بازنويسی اين برگردان با يادآوری نام ويسپرد آزاد است