روياي مرد بي نوا

LE PAUVRE SONGE

Arthur Rimbaud

Comédie de la soif

ازمجموعه « داستان تشنگي » سروده آرتور رمبومحسن قادري

رویای مرد بی نوا

بسا شبی مرا چشم به راه است
که در آرامشش باده نوشم
در شهری سالخورد
:و آنجا بس خوشنود بمیرم

!از آن رو که شکیبایم
اگر دردم بگذارد
وگر پاره زری دست رسد
شمال را بر می گزینم
یا تاکستان ها را
آه! خواب پروریدن بس نارواست
!چرا که تلخکامی محض است
وگرباز
،همان رهرو پیشین گردم
مهمان خانه سبز
.هرگز بدان خوبی بر من گشوده نخواهد شد که پیش

Peut-être un Soir m’attend

Où je boirai tranquille

En quelque vieille Ville

Et mourrai plus content :

Puisque je suis patient !

Si mon mal se résigne,

Si j’ai jamais quelque or,

Choisirai-je le Nord

Ou le Pays des Vignes ?…

--Ah ! songer est indigne

Puisque c’est pure perte !

Et si je redeviens

Le voyageur ancien,

Jamais l’auberge verte

Ne peut bien m’être ouverte

.برداشت با ذکر منبع آزاد است